با سلام خدمت همه ی عزیزان که مطالب منو دنبال می کنند!!! امیدوارم که از مطالب امروز خوشتون بیاد چون با زحمت زیادی گیرشون آوردم!!!!
جوشکاری زیر آب
جوشکاری زیر آب از زمان جنگ جهانی دوم هنگامی که کشتیهای خسارت دیده باید سریعاً در آب تعمیر میشدند به وجود آمد. بیرون آوردن کشتی برای تعمیر کردن آن، هم اکنون هم بسیار هزینه بر است و صرفه اقتصادی ندارد.
شاید بسیاری از مردم جوشکاری زیر آب را بسیار عجیب میپندارند چون ماهیت آن را از آتش میدانند. ولی جوشکاری ماهیت قوس الکتریکی دارد و روشن شدن آن زیر آب کار عجیبی نیست. برای جوشکاری در خشکی، هوا یونیده میشود و در آب، بخار آب یونیزه میشود. جوشکاری زیر آب به دو صورت انجام میشود: جوشکاری خشک و مرطوب. آثار منفی جوشکاری مرطوب عبارتاند از ترک خوردگی هیدروژنی، افت شدید دما که باعث تغییرات ساختاری و متالورژیکی میشود و همچنین اکسیژن با عناصر آلیاژی ترکیب میشود و اکسید این آلیاژها در آب حل میشوند. جوشکاری خشک در یک اتاقک در داخل آب انجام میگیرد و داخل اتاقک هوای فشرده وجود دارد که فشار داخل و خارج اتاقک را بالانس میکند. اتاقکها را دو تکه میسازند و داخل آب، و روی قطعه مورد نظر دو تکه را به هم وصل میکنند. یک لوله رابط بین کشتی و اتاقک است و وسایل مورد نیاز را به وسیله این لوله به اتاقک میفرستند. این روش برای اولین بار در آمریکا انجام گرفت اما چون بسیار پرهزینه و وقت گیر است دانشمندان سعی میکنند مشکلات جوشکاری مرطوب را حل کنند چون سریعتر و ارزانتر است. وسایل ایمنی همان وسایل ایمنی جوشکاری روی خشکی است بعلاوه تجهیزات غواصی.
جوشکاری زیر آب با صنعت نفت و گاز گره خورده است.
کوره تونلی
کورهٔ تونلی یا Tunnel Kiln یکی از کورههای مورد استفاده در شاخههای مختلف صنایع سرامیک است. اولین کورهٔ تونلی در سال ۱۷۵۱ توسطی فردی به نام وینسنز ابداع شد [1] و در حال حاضر در صنایع آجر، سفال، مواد دیرگداز و چینی مورد استفاده قرار میگیرد. این کوره در گروه کورههای پیوسته یا مداوم قرار دارد. در این کوره، محصولات متحرک و آتش ثابت است.
ساختار کورهٔ تونلی
کورهٔ تونلی یک تونل دراز و باریک است که کف آن ریلگذاری شدهاست و محصولات، با عبور از درون آن در معرض حرارت قرار میگیرند و پخته یا زینتر میشوند. محصولات برای عبور از کورهٔ تونلی میبایست بر روی واگنهای مخصوصی چیده شوند. کورهٔ تونلی شامل سه مرحلهٔ پیشگرمایش، پخت و خنککن میباشد. در سادهترین نوع کورهٔ تونلی، مشعلهای موجود در منطقهٔ پخت باعث گرم شدن هوای کوره میشود. این هوا با حرکت به سمت ورودی تونل (پیشگرمایش) آرام آرام حرارت خود را به واگنهای این منطقه منتقل میکند و در نهایت از دودکش خارج میشود. از سوی دیگر هوای تازه از خروجی تونل وارد میشود و در مواجهه با واگنهایی که مرحلهٔ پخت را پشت سر گذاشتهاند، آنها را آرامآرام خنک میکند و دمایش به تدریج افزایش مییابد تا به منطقهٔ پخت برسد و اکسیژن لازم برای احتراق مشعلهای این منطقه را فراهم نماید. البته قسمتی از هوای گرم شده به بیرون از کوره هدایت میشود تا در خشککن و بعضا برای تنظیم دمای هوای سالن تولید مورد استفاده قرار بگیرد. معمولا ۶۰درصد از طول کوره به منطقهٔ پخت، ۲۰درصد به منطقهٔ پیشگرمایش و ۲۰درصد به منطقهٔ خنککن اختصاص دارد.
دمای مناطق مختلف کوره از طریق ترموکوبل و سیستمهای کنترل اندازهگیری و تنظیم میشود. همچنین اتمسفر کوره نیز از نظر اکسیدی، احیایی یا خنثی بودن قابل کنترل است.
مزایای کورهٔ تونلی
استفاده از کورهٔ تونلی در مقایسه با سایر انواع کورهها (کورههای سنتی، هوفمن و متناوب) دارای مزایایی است که برخی از آنها را میتوان بدین شرح برشمرد:
کنترل مناسبتر دمای کوره و یکنواختی حرارت
افزایش کیفیت تولید
تشابه کیفی محصولات
افزایش سرعت تولید
کاهش نیروی انسانی
کاهش مصرف انرژی
کاهش آثار زیانبار زیستمحیطی
کاربرد کورهٔ تونلی در صنایع آجر و سفال
کورهٔ تونلی یکی از پیشرفتهترین انواع کورهاست که در صنایع آجر و سفال مورد استفاده قرار میگیرد. خشتهای خام که قبلا از خشککن تونلی عبور کرده و بیشتر آب خود را از دست دادهاند، وارد منطقهٔ پیشگرمایش میشوند و تا ۳۵۰ درجهٔ سانتیگراد گرم میشوند. خشتها سپس وارد منطقهٔ پخت میشوند و با توجه به نوع مواد اولیه، در دمایی بین ۸۰۰ تا ۱۱۰۰ درجه سانتیگراد پخته میشوند.
|+|
نوشته شده در جمعه 30 شهریور1386 ساعت 5:19 PM توسط نويد ساكت
|
